Artikel

Relaties en seksualiteit krijgen een nieuwe dimensie in de wereld van online communicatie

De fascinerende wereld van moderne communicatie evolueert snel en opent nieuwe perspectieven die een sterke invloed uitoefenen op hoe we vandaag met relaties en seksualiteit omgaan. Jong en oud vinden online alle informatie over seksualiteit in al zijn vormen en tal van mogelijkheden om met elkaar in contact te komen.

Als er al iemand kaas heeft gegeten van online dating, dan zijn het wel Chris Verlinden en Mieke Mievis. Chris Verlinden is Country Director België bij de  internationale datingwebsite PARSHIP, en zij kent de datingwereld als geen ander. Zij is niet alleen op de hoogte van wat is geweest (in een ver verleden was zij verantwoordelijk voor de man-zoekt-vrouw-zoekertjes bij een grote uitgeversgroep), maar kent de sector door en door. Zij weet welke trends belangrijk zijn voor de toekomst, zowel nationaal als internationaal. Relatietherapeute en seksuologe Mieke Mievis is al haar hele leven gepassioneerd bezig met mensen en relaties en zorgt  op PARSHIP voor relatieadvies en datingtips als single coach.

Hoe zijn relaties en seksualiteit de voorbije 20 jaar veranderd/geëvolueerd?

Mieke: De monogame relatiecultuur van vroeger, waarbij een huwelijk voor eeuwig en altijd bedoeld was, is geëvolueerd naar seriële monogamie, waar mensen samen blijven zo lang ze zelf willen, maar de bereidheid om lang samen te blijven is er nog altijd. Wel verwachten ze vandaag een hogere kwaliteit van de relatie. Waar mensen vroeger een relatie langer volhielden, zelfs al waren er af en toe strubbelingen of negatieve gevoelens, zien we dat mensen nu sneller naar een andere relatie grijpen als ze niet perfect gelukkig zijn, want ze zijn egoïstischer en kiezen bewuster, waardoor ze niet goed kunnen omgaan met frustraties of lastige situaties.

Singles zijn dus nog altijd op zoek naar een serieuze relatie, maar hebben het tegenwoordig door het massale aanbod aan mogelijkheden en platformen moeilijk om te kiezen. Hun eisen en voorwaarden liggen ook dikwijls erg hoog, en ze vinden het een enorme verantwoordelijkheid om een juiste keuze te maken. Terwijl de iets oudere generatie een eerder open ingesteldheid heeft, waarbij een slippertje wel wordt gegeven, blijkt dat jongeren momenteel veel traditioneler en conservatiever denken en echt een monogame relatie willen zonder bedrog.

Wat is de impact van het internet?

Mieke: Vroeger was er natuurlijk geen internet, en wie een lief zocht moest daarvoor de deur uit: naar een club, een fuif, de jeugdbeweging… Vandaag is de wereld de hele markt, en hoef je niet geduldig thuis te zitten wachten op een telefoontje of een langverwachte brief. Mensen waren niet alleen beperkter in hun keuze, maar moesten ook heel wat meer geduld aan de dag leggen. Wie vandaag niet meteen een antwoord krijgt op een sms’je of een mailtje wordt ongeduldig. Dat ongeduld vertaalt zich ook in ‘snellere’ emoties. Bij een ruzie kan je nu je boze emoties meteen ventileren via alle mogelijke moderne communicatiemiddelen, terwijl voor het internet-tijdperk die emoties al een stuk afgekoeld waren voor je kon reageren. De grote visvijver biedt ook enorm veel meer kansen voor een nieuwe relatie, en door de sociale media gebeurt het daarbij wel eens dat je mensen uit het verleden tegenkomt, zoals een ex-partner. Niet zelden ontstaat er dan een nieuwe klik, waarvoor mensen soms hun huidige relatie op het spel zetten. Trouwens, wie vroeger zijn partner wilde bedriegen, moest daar beslist moeite voor doen. Nu kan je dit zelfs ongemerkt als je ernaast zit, vanop je pc of via je smartphone.

Niemand zal de voordelen van het internet ontkennen, maar omdat alles net zo snel gaat, worden emoties soms ook meer uitgesproken, feller en extremer, zodat mensen geen rustpauze meer krijgen om na te denken.

Zijn er nog taboes (online)?

Chris: Omdat we zelf wilden weten of er nog taboes zijn, voerden we afgelopen zomer een onderzoek uit, waarbij we de vraag stelden: vertelt u het als u een partner zoekt of gevonden heeft via een datingsite, en aan wie? Meer dan 60% van de ondervraagden bracht hun vrienden of familie op de hoogte, of als het ter sprake kwam. Zo’n twee of drie jaar geleden deed slechts 30% van de ondervraagden dit.

Het aantal singles is nog nooit zo groot geweest, net als het aantal mensen dat online op zoek gaat naar een partner. De instroom van het aantal gebruikers vertoont nog altijd een stijgende lijn. Ook in de media is online dating de laatste jaren een hot item (TV, magazines, radio, kranten, het internet). Het thema online dating is zeer bespreekbaar geworden. Iedereen kent wel iemand uit zijn omgeving die naar een relatie op zoek was of gevonden heeft via online dating.

We kunnen dus echt wel stellen dat de taboes meer en meer wegvallen. Waar ligt de  drempel om de stap naar een datingwebsite te zetten?

Chris: Belangrijk om weten is dat er datingsites en –apps van verschillende orde zijn. Er zijn de apps zoals Tinder, die zich vooral op de jeugd richten, die mobiel op zoek gaat naar een partner. Deze passen in het community-verhaal van ‘fun’-dating. De drempel ligt laag: je kan snel registreren, foto’s uploaden en een profiel aanmaken, het is gratis of bijna gratis, maar je staat publiek wel een beetje in de kijker. Het fun-gehalte is vrij groot, maar er wordt soms ook lacherig mee omgegaan. Bij serieuze online datingsites zoals PARSHIP moet je eerst registreren, je profiel aanmaken en een persoonlijkheidstest van 20 minuten invullen. Dit is een eerste drempel. De zogenaamde ‘fundaters’ (mensen die niet op zoek zijn naar een serieuze relatie) worden hierdoor afgeschrikt. Via een aantal gratis features kan je alvast testen welke vis er voor je in het water zit. Op basis van de persoonlijkheidstest worden resultaten vergeleken in de database, waarna je een lijst met partnervoorstellen krijgt. Er wordt een passende mix gedistilleerd uit parameters die relevant zijn voor een harmonieuze relatie. Daaronder mag je verstaan dat er partners gezocht worden die zo gelijk als mogelijk en zo verschillend als nodig zijn. Het gezegde ‘opposites attract’, of ‘tegenpolen trekken elkaar aan’, kan in het begin van een relatie wel voor vuurwerk zorgen, maar is helemaal geen garantie op een langdurige en serieuze relatie.

Kort samengevat kan je dus stellen dat er een dubbele drempel is voor de ‘serieuze’ datingwebsites, want je moet na je profielaanmaak een persoonlijkheidstest ondergaan én je moet betalen.

Zelfs pornografie is iets alledaags geworden.

Mieke: De tijden dat er met de vinger naar porno werd gewezen zijn voorbij. Door de moderne communicatietechnologie en –middelen hoef je ook niet meer stiekem naar de krantenwinkel om een ‘vuil boekje’. De algemene tendens in onze maatschappij is dat niet alleen porno, maar gewoonweg alles in grote hoeveelheden altijd en overal snel ter beschikking staat, of het nu om eten gaat, een auto of schoenen die je wil kopen…

Welke invloed heeft pornografie op onze kijk op relaties en seksualiteit?

Mieke: Onlangs heeft een onderzoek uitgewezen dat de invloed van pornografie op vrouwen en relaties zelfs eerder positief is. De grote voorwaarde is dan wel dat het pornogebruik door beide partners moet geweten zijn, ongeacht de reden waarom. Niets is zo nefast voor een relatie als geheimen hebben voor elkaar, want elke relatie is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en respect.

Bij jongeren constateren we dat hun pornogebruik gerelateerd is aan een experimentele fase in hun leven. Als je de vergelijking maakt met de onwetendheid of het stiekeme gedoe waarmee oudere generaties in hun jeugd te maken hadden, kan je dus stellen dat pornogebruik door nieuwsgierige jongeren zeker niet altijd in een negatief daglicht moet gesteld worden. Ze vinden porno trouwens heel gewoon, want eigenlijk krijgen ze het met de paplepel ingegeven.

Als we de extreme vormen van pornografie buiten beschouwing laten, denk ik dat iemands seksuele leven er zeker door beïnvloed kan worden, en niet noodzakelijk op een slechte manier. ‘Gewone’ porno schetst meestal huis-tuin-keuken-toestanden, en de visuele prikkeling kan mensen stimuleren en meer seksuele zin doen krijgen. De leeftijdscategorie tussen dertig en vijftig jaar maakt trouwens de grootste groep pornokijkers uit. Maar ook senioren zoeken wel eens hun toevlucht tot pornografie. Zij doen dit op een voorzichtigere, tragere en kritische manier en zijn zeker niet op zoek naar alle hypes, maar wel naar een extra stimulans voor hun seksleven.

Online dating is hot. Welke zijn volgens u de redenen voor dit succes?

Chris: Hoewel er mensen zijn die het einde van online dating al voorspeld hebben, kan ik met zekerheid beweren dat online dating een erg hot item blijft. Momenteel zien we trouwens een wildgroei van apps, waardoor ook de jeugd mee in het verhaal betrokken wordt. Ook op sociaalnetwerksites kan je contacten leggen voor sociale interactie, online of offline. Ik denk aan Facebook, Twitter, Instagram… Dan heb je nog de opkomst van bepaalde niche-sites zoals voor veganisten of alleenstaande mama’s of papa’s… Het recente fenomeen van al die dating-Apps betekent voor serieuze datingsites geen concurrentie, want ze richten zich tot een totaal andere doelgroep. Door de opkomst van  tamelijk nieuwe apps als Tinder zijn nu ook jongeren geïnteresseerd in online dating. Daartegenover staan de meer ‘serieuze’ datingsites, die zich richten op mensen die op zoek zijn naar een serieuze, langdurige relatie. Meestal is het publiek van deze sites iets ouder: het zijn voornamelijk 30-plussers. Hier kunnen we verschillende groepen onderscheiden. De eerste categorie bestaat uit mensen die vaak langer gestudeerd hebben en zich vooral gefocust hebben op hun carrière. Hun omgeving bestaat wel uit jonge volwassenen met een relatie, maar zelf hebben of hadden ze daarvoor niet de tijd of voelden ze zich bijvoorbeeld niet thuis op feestjes van koppels. Tot deze categorie behoort ook een groep dertigplussers die net uit een relatie komen, al dan niet met een ‘rugzakje’ van kinderen. Hun nieuwe leven als single is vaak gecompliceerd en minder flexibel, wat daten in het echte leven moeilijk maakt. Datingsites bieden een geknipte formule: ze kunnen mensen leren kennen op een eigen tempo, wanneer het hen past. Bovendien  komen ze terecht in een omgeving van mensen die net als zij op zoek zijn naar een nieuwe partner voor een serieuze relatie, en ze kunnen hun zoekacties en de mogelijke daaruit voortvloeiende afspraakjes plannen op momenten die hen passen. De tweede grote categorie is die van 50-plussers. De twee belangrijkste redenen voor het groeipotentieel zijn dat ook hier het aantal echtscheidingen nog nooit zo groot is geweest en het feit dat deze groep meer en meer actief op het internet bezig is.

Hoe is de datingwereld de voorbije jaren geëvolueerd?

Chris: Internetgebruik geraakt bij alle bevolkingslagen meer en meer ingeburgerd: voor zowel jong als oud maakt het internet deel uit van het dagelijkse leven: je koopt consumptiegoederen online, je kan je bestellingen in je supermarkt reserveren, je ‘tax-on-web’ invullen… Dus niemand vindt datingsites nog ‘raar’. Toch is België op dat vlak nog geen mature markt, en gaan de cijfers voor datingsite-gebruikers nog altijd in stijgende lijn. Als ik voor PARSHIP spreek, tekenden we in 2013 een groei op van 25 tot 30% tegenover het voorgaande jaar, en ook in januari 2014 ging het crescendo met 25% ten opzichte van januari 2013. Waar je vroeger enkel kans had op afspraakjes maken via sociale interactie in het echte leven, zagen we de voorbije tien jaar het succes groeien van contacten via datingsites, sociale netwerken en recent ook mobiele dating-apps, die met de dag meer ingeburgerd geraken.

Welke verwachtingen hebben mensen op datingsites?

Chris: De verwachtingen die mensen hebben, leiden we af uit de persoonlijkheidstest, want wij bevragen dit ook. Naast de persoonlijkheidsaspecten die relevant zijn voor een langdurige relatie worden ook de waarden, normen en verwachtingen over relaties en partners meegenomen in de matching en maken ze als dusdanig onderdeel uit van het persoonlijkheidsprofiel. Daaruit blijkt dat die inderdaad verschillen volgens de doelgroep en volgens de leeftijd.

Welke ‘profielen’ zijn er te onderscheiden van mensen die online daten, en is er een verschil qua leeftijd?

Chris: Als ik voor PARSHIP spreek, stellen we vast dat bij de leeftijdsgroep 30 – 35 jaar mensen met een heus wensenlijstje werken. Ze zijn meestal erg perfectionistisch, en hebben niet alleen de strategie voor hun leven uitgestippeld, maar ook die voor hun partnerkeuze. Liefst moet het partnerprofiel beantwoorden aan dat van een Jessica Biel of Julia Roberts, en bij de dames staan Brad Pitt of George Clooney look-alikes op het verlanglijstje. Ook zien we dat, hoe ouder mensen worden, hoe meer ze hun verwachtingen bijstellen. De categorie 50-plussers hecht ook minder belang aan samenwonen, omdat ze meestal al gesetteld zijn en financieel onafhankelijk. Omdat PARSHIP 76% hoogopgeleide leden telt, is het financiële plaatje niet echt een drijfveer. Op bepaalde datingsites zijn opleiding, beroep en het financiële aspect misschien wel belangrijk. Jongeren zullen tegenwoordig eerder via apps daten, omdat ze niet altijd uit zijn op een blijvende relatie. Ze zitten immers in een andere fase in hun leven.

Hoe zit het met senioren?

Chris: Eigenlijk zou ik de groep die u bedoelt eerder omschrijven als ‘medioren’, want deze groep vijftigplussers zorgt voor een grote instroom. Vandaag vinden zij heel gemakkelijk de weg naar datingsites. Hun  vrijetijdsbeleving is individueler, en zij gaan geen nieuwe partner zoeken in bijvoorbeeld clubs, maar willen met een potentiële partner op een discrete manier daten… dus niet onder de kerktoren, niet met familie en vrienden die over de schouder meekijken.

Als we het over echte senioren hebben, de groep vanaf 65-plus, dan zien we een druppelsgewijze instroom. Helaas blijkt het cliché nog altijd te bestaan van de oude bok die een groen blaadje lust… Mannen willen liefst een vrouw die een stuk jonger is, maar vrouwen zien zich niet in de rol van verzorgster van een veel oudere man… Misschien moeten mannen eens leren beseffen welke pareltjes er binnen hun eigen leeftijdscategorie te ontdekken zijn?

Zijn er ook ongewenste dating-praktijken?

Chris: Overal waar mensen samenkomen loopt er wel eens iets scheef. Zo krijgen ook datingsites soms te maken met het scammer-fenomeen, waarbij criminelen heuse maffiapraktijken toepassen om slachtoffers geld af te troggelen. Zij gebruiken geïdealiseerde nepprofielen om hun slachtoffers geld af te troggelen. Om dat te voorkomen heeft PARSHIP een scammer-programma dat op een geautomatiseerde manier taal-en woordgebruik screent, IP-adressen buiten de landen waar we actief zijn detecteert, VISA-kaarten checkt, foto’s die te mooi om waar te zijn opspoort enz. Profielen worden ook handmatig gecontroleerd door bevoegde mensen, wat de veiligheid verhoogt. Wanneer klanten toch geconfronteerd worden met ongewenste praktijken, adviseren wij hen op de ‘Alert Button’ te klikken waarmee dit soort profielen kan verwijderd of geblokkeerd worden. Daarnaast staat er een complete pagina veiligheidstips op de website.

Naast datingsites zijn er nog een heleboel nieuwe online manieren om mensen te leren kennen (bijvoorbeeld flirt-apps zoals Tinder). Waar zien jullie nog groeipotentieel?

 Chris:  Kennismaken met anderen kan via sociaalnetwerksites, maar de nieuwe rage zijn inderdaad flirt-apps zoals  Tinder. Hoe jonger mensen beginnen instromen, hoe sneller zij vertrouwd raken met het online zoeken naar een partner. Zij zien ook volwassen mensen uit hun omgeving dit doen. Via mond-aan-mond-reclame, via marketingcampagnes zoals de Love Bus leren mensen omgaan met cyberliefde. Zij leren dat er een link kan gelegd worden tussen relaties en het internet. Het begint bij het leggen van sociale contacten in het algemeen, die kunnen uitgroeien tot een mooie, langdurige relatie. Alle sociaalnetwerksites en datingsites zijn verbonden aan een fase in het leven. We stellen trouwens vast dat België nog een achterstand heeft tegenover Nederland. Er is dus absoluut nog groeipotentieel.

Kan u een cijfer kleven op het aantal relaties dat er via datingsites uit de bus komen?

Chris: PARSHIP haalt deze gegevens uit feedback-survey wanneer mensen hun abonnement beëindigen. Met fierheid kunnen we zeggen dat 38% van onze klanten het tot een relatie brengt. In hoeverre dit cijfer overeenkomt met de resultaten van andere datingsites weet ik niet.

Hebben jullie nog tips? Wat zijn de do’s en dont's van online dating?

Chris: Op onze website staat een volledige pagina veiligheidstips en een hele sectie met adviesartikels, columns en getuigenissen. Om te beginnen wijzen we mensen op het belang van de juiste keuze van een datingsite. Wie niet publiek in de kijker wil staan op advertenties of in een commerciële database terechtkomen, moet daar goed op letten. We kunnen er niet genoeg op hameren dat je zorg moet dragen voor je profiel, want dat is uiteindelijk je visitekaartje. Doe er dus niet te lacherig over. Denk erom dat internetdating een ‘rollercoaster aan emoties’ is, want het gaat allemaal veel sneller dan in het echte leven. Leer hiermee omgaan. Laat je ook niet onder druk zetten door je omgeving, en neem de nodige tijd. Om die reden werken wij enkel met abonnementen vanaf 6 maanden. Vrouwen moeten niet wachten tot ze verleid worden, ze moeten leren zelf de eerste stap te zetten en initiatief nemen. Wanneer een contact beëindigd wordt, zorg ervoor dat dit op een hoffelijke, beleefde manier gebeurt. Begin aan dating met een realistisch idee, anders beperk je de keuze. Wees een beetje flexibel, en geef een date een tweede kans als een eerste afspraakje (misschien door spanning of zenuwen) een beetje stroef verliep. Besef dat je de brug moet maken tussen de virtuele en de reële wereld, en laat daarom geen eindeloze tijd verlopen tussen een online contact en een reële ontmoeting. Kies voor een afspraak een aangename locatie uit. Voor wie zich verder in het fenomeen wil verdiepen, verwijs ik graag naar het boek  ‘Mag ik deze date van u?’, waar singles alle kneepjes van het vak leren om op een goede manier te daten, zowel online als in real life.

Lees meer over

Inhoud

This should be replaced by the table of contents